Chociaż te placki wyglądają podobnie, mają nie tylko inne kształty. Pinsa powstaje z ciasta, które poddaje się długiej fermentacji. To sprawia, że jest znacznie łatwiej strawna, zawiera mniej przyswajalnych węglowodanów, a więcej dostępnych składników mineralnych. Efektem jest również wspaniały smak i struktura ciasta.
Pinsa a pizza – to nie to samo
Pinsa romana powstała w efekcie prac włoskiej rodziny Di Marco nad uzyskaniem lżejszego ciasta. Podczas gdy klasyczną pizzę robi się z mąki pszennej, wody, drożdży, soli i czasem oliwy, pinsa ma odmienny skład. Zwykle opiera się na mieszance kilku mąk i zawiera więcej wody. Placek jest podłużny i wychodzi bardziej chrupiący, ale nie ma napompowanych brzegów.
Ciasto na pizzę wyrasta przez 1-12 godzin w temperaturze pokojowej, ale najczęściej co najmniej 8 godzin. Inną opcją jest 12-48 godzin w lodówce w ramach fermentacji zimnej. Natomiast pinsa spędza w chłodzie zwykle 2 dni. Długie dojrzewanie zapewnia dobre napowietrzenie placka.
Pinsa może mieć podobne dodatki, co pizza, ale często nie używa się do niej sosu pomidorowego. Pod względem kalorii oba dania mogą wypadać podobnie, bo lekkość dotyczy głównie struktury.
Wybór mąki na pinsę
Podstawowa wersja to połączenie mąki pszennej typu 00, ryżowej i sojowej. Ta pierwsza, określana jako mąka na pizzę, jest bardzo drobno zmielona i ma silny gluten. Dzięki temu daje elastyczne ciasto, odporne na długą fermentację. Z kolei biała mąka ryżowa rozluźnia jego konsystencję i zapewnia wyjątkową chrupkość. Sojowa daje natomiast wilgotność i miękkość w środku.
Rodzinny biznes Di Marco promuje swoją pinsę do dziś, między innymi sprzedając gotowe mieszanki. W tej podstawowej jest jeszcze suszony zakwas pszenny w charakterze aromatu. Dodatek ten jest dostępny w sklepach, można więc po niego sięgnąć.
Przepis na placek pinsa romana
Wynalazcy tego placka nie robią tajemnicy ze swojego przepisu. Podają recepturę z uwzględnieniem gotowej mieszanki mąki, ale można odtworzyć ją samemu. Aby uzyskać kilogram niezbędny w recepturze, polecam połączyć 800 g mąki 00, 150 g ryżowej i 50 g sojowej. Jednocześnie zamiast suchych drożdży (najlepiej w dawce około 3 g) można użyć 10 g świeżych.
Na 1 kg mąki należy dodać 80 cl [800 ml] wody, aby uzyskać dobrze nawodnione ciasto (woda musi być zimna w temperaturze lodówki). Dodać 2-6 g suchych drożdży, 25 g soli (20 g, aby uzyskać bardziej miękką pinsę), 20 g oleju EVO [oliwy extra virgin]. Ciasto należy pozostawić do wyrośnięcia na długi czas, od 24 do 72 godzin – czytam na stronie Di Marco.
Aby upiec pinsę, ustawiam piekarnik na najwyższą temperaturę – u mnie to 250 stopni Celsjusza. Zajmuje mi to 7-10 minut. Jeśli ktoś ma kamień do pizzy, dobrze jest go rozgrzać i użyć. By ciasto piekło się równomiernie, trzeba wyjąć je z lodówki 20-30 minut wcześniej. Na uformowany placek można od razu nałożyć dodatki, choć nie za dużo. Znacznie lepiej jest jednak podpiec spód przez 4-5 minut, pokryć składnikami i zapiekać jeszcze przez 3-5 minut.
FAQ – najczęstsze pytania dotyczące pinsy
Czym różni się pinsa od tradycyjnej pizzy?
Pinsa zazwyczaj posiada podłużny kształt i charakteryzuje się bardziej chrupiącą strukturą bez „napompowanych” brzegów. W odróżnieniu od klasycznej pizzy, jej ciasto powstaje z mieszanki kilku rodzajów mąk i zawiera większą ilość wody.
Czy pinsa jest lżejsza i łatwiej strawna od zwykłej pizzy?
Tak, długa fermentacja ciasta sprawia, że pinsa jest znacznie łatwiej strawna. Zawiera ona również mniej przyswajalnych węglowodanów, a więcej dostępnych składników mineralnych niż tradycyjny placek.
Z jakich rodzajów mąki przygotowuje się pinsę?
Podstawowy przepis opiera się na połączeniu mąki pszennej typu 00, mąki ryżowej oraz mąki sojowej. Mąka ryżowa odpowiada za wyjątkową chrupkość, natomiast sojowa zapewnia wilgotność i miękkość wnętrza ciasta.
Jak długo powinno wyrastać ciasto na pinsę?
Ciasto wymaga długiego dojrzewania w niskiej temperaturze, co zazwyczaj trwa około 2 dni w lodówce. Według zaleceń twórców receptury, czas fermentacji powinien wynosić od 24 nawet do 72 godzin, aby zapewnić odpowiednie napowietrzenie placka.
Czytaj też:
Pinsa to lżejsza kuzynka pizzy. Przepis na ten przysmak przywiozłem z Włoch Czytaj też:
Nie przepłacam, tylko robię z prostych składników. Niezawodne ciasto na pizzę mam w 10 minut