To ciasto nie czerstwieje jak inne. Po 3 dniach smakuje jeszcze lepiej niż po upieczeniu

Choć ten wypiek bywa nazywany biszkoptem, jest znacznie bogatszy i bardziej aksamitny. O ile zwykłe ciasto smakuje najlepiej po upieczeniu, angielskie madeira cake jada się po upływie doby. Brytyjczycy twierdzą, że jest najsmaczniejsze drugiego czy trzeciego dnia, ale zyskuje nawet przez tydzień. Nazwa nie odnosi się przy tym do portugalskiej wyspy Madera. Jest związana z podawaniem deseru z pochodzącym stamtąd wzmacnianym winem, czyli właśnie maderą.

Jaka forma do ciasta madeira?

Wybór odpowiedniej formy może być wyzwaniem, bo ciasto madeira sporo rośnie. Masa powinna sięgać do 2/3, a maksymalnie 3/4 wysokości, bo inaczej może wypłynąć. W tym przepisie sprawdza się keksówka o pojemności około 1,5 litra, co przekłada się na długość 22 cm.

Wypiek mniej wyrasta w niższej temperaturze, takiej jak 150-160 stopni zamiast 170. Wierzchnia warstwa ścina się wtedy wolniej, a masa idzie do góry równomiernie. W ten sposób nie tworzy charakterystycznego pęknięcia. Można temu zapobiec również inaczej, robiąc wcześniej lekkie wgłębienie wzdłuż środka.

Do formy używam jednocześnie masła i pergaminu. Mała ilość tłuszczu zapobiega ślizganiu się papieru i pomaga dokładnie wyłożyć nim załamania i narożniki. Lepiej przewodzi też ciepło do ciasta, natomiast arkusz ułatwia jego wyjęcie.

Jak zrobić ciasto madeira?

To ciasto ucierane, więc zaczynam od miksowania masła z cukrem, a następnie dodaję stopniowo jajka i mąkę z proszkiem do pieczenia. Masa z dużą ilością tłuszczu łatwo się warzy, ale wtedy dokładam nieco mąki. Za gęstą rozcieńczam mlekiem. Chodzi o to, by miała optymalną konsystencję, którą można określić prostym testem łyżki.

Surowe ciasto powinno odpadać od łyżki odwróconej bokiem po jednym mocnym stuknięciu o brzeg miski. Jeśli wisi dłużej niż 2-3 sekundy, jest za gęste. Takie gorzej urośnie i może się kruszyć. Za rzadkie może natomiast opaść.

Biszkopt maderski piekę, aż patyczek wbity w najgrubszą część wyjdzie suchy lub będzie na nim kilka wilgotnych okruchów. Jeśli za szybko się przypieka, przykrywam go luźno folią aluminiową. Studzę na kratce, ale najważniejszy krok jest na końcu. Zimne ciasto owijam pergaminem, a następnie folią spożywczą i zostawiam na blacie. Wtedy następnego dnia ma legendarną konsystencję – gęstą, aksamitną, wilgotną i elastyczną. Nic dziwnego, że sprawdza się też jako spód do tortów.

Czytaj też:
Mój biszkopt z jabłkami jest dziecinnie prosty i zawsze wychodzi. Robię go z tanich składnikówCzytaj też:
To puszyste i wilgotne ciasto robię z 3 składników. Każdy ma je w kuchni