Dynię gotuję w mleku i zapiekam pod serem. Nie obieram jej, a obiad mam w 30 minut

Połączenie dyni i makaronu to sposób na prosty i szybki obiad lub kolację. Wystarczy kilka dodatków, by podkręcić smak warzywa i sprawić, że powstanie sycący posiłek.

Sposób na zapiekankę z kawałkami dyni

Takie zapiekanki z dyni są popularne w kuchni francuskiej i brytyjskiej, skąd trafiły do Ameryki. Jednak patent z gotowaniem miąższu w mleku widziałam głównie w przepisach japońskich. To świetny sposób, który pozwala uzyskać gęsty sos do makaronu bez użycia wysokokalorycznej śmietanki.

Według tej metody kawałki dyni najpierw obsmaża się, a następnie dusi. Potem wszystko razem idzie do żaroodpornego naczynia, gdzie warzywo zostaje posypane tartym serem. Dodatki są różne, jednak ja stawiam na sycący makaron.

Tak robię zapiekankę z dynią i makaronem

Biorę na nią dynię piżmową, która ma delikatny miąższ i skórkę. Z wierzchu jest zielona, a w środku intensywnie pomarańczowa. Łatwo mięknie, zyskując maślaną konsystencję i orzechowy aromat. Nie trzeba jej obierać, bo podobnie, jak w przypadku odmiany hokkaido, w całości mięknie podczas obróbki cieplnej.

W pierwszej kolejności kroję warzywo w dość dużą kostkę i smażę przez kilka minut na klarowanym maśle. Następnie zalewam gorącym mlekiem i całość od razu się gotuje. W garnku lądują przyprawy – oprócz solidnej porcji soli i pieprzu to również suszony tymianek i i świeżo starta gałka muszkatołowa. Kawałki duszę pod przykrywką, aż zmiękna.

Z kolei makaron gotuję tylko 5 minut, by było mu daleko do al dente. Dzięki temu w zapiekance nie rozmięknie, tylko zyska właściwą konsystencję. Wchłonie przy tym część płynu i odda nieco skrobi, skutecznie zagęszczając sos.

Składniki układam w odpowiedniej kolejności w żaroodpornym naczyniu o średnicy 20 cm. Można też jednak wybrać kwadratowe o boku w tym samym wymiarze. Trafiają tam makaron, wędzona szynka i płyn z gotowania dyni. Kawałki układam na wierzchu, a po zasypaniu tartą mozzarellą piekę przez kwadrans. Wybieram przy tym ser w kawałku, bo gotowe wiórki mają dodatki antyzbrylające. Bez nich ser topi się lepiej, tworząc rumianą, ciągnącą kołderkę.