Ścieram ziemniaki, ale nie robię placków. Piekę podlaską babkę, a na drugi dzień smażę na złoto

Zapiekanka z tartych kartofli ma różne nazwy w zależności od regionu kraju. Babka ziemniaczana to tradycyjne danie w województwie podlaskim, ale jada się je także na Suwalszczyźnie i w okolicach. Robię ją na bogato z pysznymi dodatkami.

Sposób na babkę ziemniaczaną z Podlasia

Najbardziej klasyczna wersja tego dania składa się z masy ziemniaczanej bez jajek. W wielu współczesnych przepisach są jednak normą, dlatego dokładam je także. Ponieważ lubię bardziej zwięzłe plastry babki, sypię też nieco mąki pszennej, choć niewiele. Jednak z niej również można zrezygnować.

Dla lepszego smaku do kartofli dodaje się skwarki ze słoniny lub boczku i podsmażoną cebulę. To mogłoby wystarczyć, ale niektórzy sięgają po czosnek i majeranek, przy czym ich użycie jest opcjonalne. Nie może jednak zabraknąć soli i pieprzu. Masę trzeba tylko upiec w formie.

Tak robię babkę ziemniaczaną z boczkiem

Ciasto na zapiekankę szykuję z mączystych ziemniaków, które obfitują w skrobiowe spoiwo. Ścieram je na najdrobniejszym oczku, by zamiast wiórków powstała miazga. Sprawniej niż ręcznie można zrobić to w malakserze z odpowiednią tarczą. Następnie miąższ odciskam z soku, ale nie do sucha. Płyn zachowuję i dodaję do miazgi biały osad skrobiowy z dna.

Drobne kawałeczki boczku wytapiam na patelni, a na tłuszczu podsmażam cebulę. Musi być mięciutka, by zniknąć w wypieku. Oprócz jaj i mąki do masy trafiają łyżeczka soli i pół łyżeczki świeżo zmielonego czarnego pieprzu. Nie rezygnuję z przeciśniętego przez prasę czosnku ani suszonego majeranku.

Masę przekładam do metalowej formy o wymiarach 30 na 25 cm. Wcześniej smaruję ją w środku olejem i obsypuję tartą bułką, by masa nie przywierała. Można ponadto użyć 2 standardowych keksówek o długości 30 cm.

Babka piecze się przez około półtorej godziny na dość ciemny kolor. Później trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo gorące danie rozpada się. Po wystawieniu z piekarnika musi dość długo stygnąć, by zyskać konsystencję idealną do krojenia, nie mówiąc już o obsmażaniu plasterków. Po takim przygotowaniu mają o wiele więcej skórki i smakują najlepiej, zwłaszcza z dodatkową porcją chrupiącego boczku i posiekanym szczypiorkiem.