Zwykła pomidorówka wypada przy niej blado. Zupa z włoskimi pulpecikami to cały posiłek w 1 garnku

Ta zupa wywodzi się z włoskiej tradycji, ale przepis to amerykańska adaptacja. Zamiast rzadkiej bazy ma gęsty sos pomidorowy, makaron jest większy, a pulpeciki (polpettine) nie gotują się z potrawą, tylko są pieczone osobno. Danie jada się jako pełen posiłek, bo jest treściwe i sycące. To idealny obiad lub kolacja, gdy na dworze robi się chłodniej.

Włoski sposób na pulpeciki

Delikatne mięsne kuleczki do zupy robi się z wołowiny. Mielone mięso łączy się z mieszanką składników, w której skład wchodzi żółtko, bułka namoczona w mleku (czerstwa lub tarta) oraz starty parmezan. Natomiast przyprawy to rozdrobniony czosnek i drobno starta cebula, którą odciska się z soku. Nie może też zabraknąć posiekanej natki pietruszki i włoskich przypraw. Najłatwiej sięgnąć po gotową mieszankę, ale równie dobrze można zrobić ją samodzielnie. Wystarczy zmieszać ze sobą równe ilości suszonej bazylii, oregano, tymianku i rozmarynu.

Masy nie wyrabia się długo, by pulpeciki wyszły miękkie zamiast zbytnio zwarte. Do formowania potrzebna jest łyżka i natłuszczone dłonie – właśnie po to w przepisie jest łyżka oliwy. Gotowe kulki wrzuca się na 20-25 minut do piekarnika. Gdy mają być gotowane w sosie lub zupie, warto wyjąć je wcześniej, gdy dopiero się zetną.

Tak robię zupę pomidorową z makaronem i pulpecikami

Zaczynam od wkładki mięsnej, a gdy się piecze, zajmuję się resztą. Na pierwszy ogień idzie cebula, którą podsmażam w garnku z grubym dnem przez 6-8 minut. Do lekko rumianej dorzucam czosnek, koncentrat pomidorowy i zioła – te same, co do pulpetów. Po krótkim przesmażeniu deglasuję garnek bulionem. Wlanie małej porcji płynu pozwala odkleić od dna wszystkie przypieczone drobiny. Teraz mogę już wlać resztę bulionu i krojone pomidory. W sezonie oczywiście lepiej użyć świeżych, ale gotowiec jest wygodniejszy.

Gdy tylko wszystko zawrze, dokładam pulpeciki i włoską pastę, najlepiej świderki. Sprawdzą się też jednak inne kształty, które mają podobny czas gotowania, na przykład kolanka, rurki proste i skręcone czy muszelki. Użycie suchego makaronu sprawia, że cała skrobia zostaje w sosie i zapewnia jego gęstą, bogatą konsystencję.

Gotuję świderki, aż będą jeszcze delikatnie twarde w środku, po czym dodaję ostatnie składniki. To drobne listki szpinaku i nieco śmietanki, z którą całość staje się jeszcze bardziej kremowa. Podgrzewam, aby wszystko było gorące, a liście przywiędły. Danie podaję od razu, bo makaron z czasem mięknie i pęcznieje, zagęszczając konsystencję. Do posypania często biorę starty parmezan i posiekaną natkę.