Mój sznycel wiedeński smakuje jak oryginał z Austrii. Sekretem jest to mięso i 1 produkt

Ta potrawa na pierwszy rzut oka przypomina naszego polskiego schabowego. Jednak to tylko pozory, bo prawdziwy sznycel wiedeński różni się od niego rodzajem mięsa, z jakiego jest przygotowany, dobrej jakości tłuszczem, na którym go usmażono i odrobiną wyczucia przy panierowaniu.

Z jakiego mięsa zrobić sznycel wiedeński i o czym pamiętać

Każdy, kto zamawia to danie w Austrii, musi wiedzieć, że tradycyjny i prawnie chroniony Wiener Schnitzel przyrządzany jest wyłącznie z wysokiej jakości cielęciny, a najczęściej z udźca. Jeśli potrawa wykonana jest z wieprzowiny albo z drobiu, to w menu pojawi się już inna nazwa, czyli „sznycel po wiedeńsku” (Schnitzel Wiener Art).

Sposobem na oryginalny sznycel wiedeński z cielęciny jest cieniutkie rozbicie mięsa oraz zrezygnowanie ze zbyt mocnego dociskania bułki tartej. Dzięki temu panierka podczas smażenia delikatnie faluje, właściwie unosi się, tworząc pęcherzyki i ciekawe wzory. Sekretem smaku jest też użycie klarowanego masła do smażenia, które nadaje mięsu delikatny aromat i zapewnia idealną chrupkość.

Jak przygotować sznycel wiedeński

Zaczynam od oczyszczenia kotletów cielęcych z włókien i cienko je rozbijam. Następnie oprószam mięso solą i pieprzem z dwóch stron. Przygotowuję też trzy płaskie talerze z mąką, roztrzepanymi jajkami i z bułką tartą. Mięso obtaczam najpierw w mące, potem w jajku, a na końcu w bułce tartej, delikatnie dociskając je widelcem.

Sznycle kładę na dużą patelnię z rozgrzanym masłem klarowanym dopiero wtedy, gdy odrobina bułki wrzucona na tłuszcz zacznie skwierczeć i się pienić. Kotlety powinny swobodnie pływać w tłuszczu, ale smażę je błyskawicznie, czyli po około 2 minuty z każdej strony. Muszą mieć złoty kolor, ale pamiętam też, by odwracać je na drugą stronę nie widelcem, lecz łopatką, co zapobiegnie przekłuciu mięsa.

Po usmażeniu sznycle odsączam na papierowym ręczniku i podaję od razu ze świeżym plasterkiem cytryny oraz gotowanymi ziemniakami z natką pietruszki. W Austrii na talerz trafia jeszcze sałatka ziemniaczana, ale u mnie dobrze sprawdza się mizeria czy surówka colesław.