Wydrążam pomidory i wkładam farsz z tych ziarenek. Wychodzą lepsze niż z mielonym mięsem

Do nadziewania pomidorów niepotrzebne jest mięso, ryż ani kuskus, gdy mam brązową soczewicę. Te smakowite ziarenka w połączeniu z serem sprawiają, że porcja mojego dania zapewnia prawie 14 g białka. Aby wyszło najlepiej, przyrządzam farsz nieco inaczej niż zwykle.

Szykowanie nadzienia z soczewicy

Zanim zacznę jego przygotowanie, odcinam czubki pomidorów i je wydrążam. Usuniętych części jednak nie wyrzucam. Szkoda, żeby lądowały w koszu, skoro mogą zapewnić mnóstwo smaku. Dlatego miąższ siekam, mieszam z gniazdami nasiennymi i odkładam na bok.

Jeśli chodzi o soczewicę, biorę nasiona ugotowane w domu albo kupne, najlepiej na parze z puszki. Oprócz tej brązowej sprawdzi się też zielona. Smaku dodaje jej podsmażona cebula, do której dorzucam na końcu pomidorowe „odpady”. Na patelni odparowują i karmelizują, tworząc rodzaj gęstego przecieru. To niesłychanie wzbogaca aromat farszu, ale go nie rozwadnia. Gdy mieszanka wystygnie, łączę ją ze strączkami, startym żółtym serem i parmezanem. Dorzucam ponadto świeży szczypiorek (ten drobny) oraz suszone oregano. Można także użyć innych, ulubionych ziół, na przykład natki pietruszki, majeranku, tymianku czy mieszanki prowansalskiej.

Tak robię pomidory faszerowane soczewicą

Gdy farsz z soczewicy jest gotowy, zostaje już niewiele pracy. Tylko nałożyć go do pomidorów i posypać żółtym serem. Warzywo piekę w żaroodpornym naczyniu przez około 20 minut. W tym czasie mięknie, ale się nie rozpada. Natomiast ser w środku roztapia się i scala składniki, podczas gdy ten na wierzchu staje się rumiany. Ponieważ wewnątrz nie ma jajka ani innych surowych składników, nie muszę martwić się o ich odpowiednio długie podgrzewanie. Potrawa smakuje świetnie na gorąco, jak i podana na zimno.