Zamiast smażyć naleśniki, robię jeden na całą blachę. Tylko 10 minut pracy, a resztę robi piekarnik

To danie to prawdziwa odmiana i dziękuję za nie Szwedom. Ich puszyste ciasto z boczkiem to idealne śniadanie, które nie zajmuje wiele czasu i świetnie smakuje.

Co warto wiedzieć o szwedzkim naleśniku z piekarnika?

Ta tradycyjne potrawa nosi nazwę ugnspannkaka, co oznacza po prostu naleśnik z piekarnika, a wersji z boczkiem lub innym mięsem wieprzowym jest znana jako fläskpannkaka. Choć robi się ją z ciasta naleśnikowego, wyglądem przypomina puszysty omlet. W przeciwieństwie do amerykańskiego dutch baby nie ma jednak wysokich brzegów, tylko jest puchaty na całej powierzchni.

Często robi się go także z kiełbasą, szynką lub warzywami, najczęściej cebulą lub porem. Są też wersje z pieczarkami czy kurkami, tartą marchewką do ciasta, a także ma słodko z jabłkami i cynamonem. Najpopularniejszy wariant z boczkiem podaje się z dżemem z borówki brusznicy, a na talerzu często ląduje też surówka z marchewki z olejem i sokiem z cytryny.

Jak zrobić pieczony naleśnik z boczkiem?

Zaczynam od podpieczenia boczku, a następnie zalewam go mieszanką mleka, mąki i jajek. Wcześniej muszę jednak zadbać o odpowiednie „podłoże”. Ten naleśnik najlepiej zrobić bezpośrednio na blasze od piekarnika, bo wtedy ciasto dostaje szoku termicznego i szybko rośnie. Moja blacha nie jest jednak nowa i ma wypalone plamy tłuszczu. To sprawia, że całość przywiera i rwie się przy wyjmowaniu, dlatego wybieram pergamin.

Tu napotkałam z początku problem. Pergamin czy też papier do pieczenia powinien pokrywać całą powierzchnię blachy wraz z rantami, a gotowe arkusze są na to za małe. Sięgam więc po produkt w rolce i z dwóch długich pasów formuję szeroką płachtę. Kawałki składam razem i zawijam długi brzegi dwukrotnie, tworząc szczelny szew. Po rozłożeniu nie przepuszcza tłuszczu pod spód, a placek wręcz wyskakuje z papieru. Jest też prostsze rozwiązanie: zrobić potrawę z połowy składników w natłuszczonym żaroodpornym naczyniu.

Naleśnik piekę w 225 stopniach, ale już po kwadransie mam oko na to, jak wygląda. Jeśli wierzch za szybko robi się ciemny, zmniejszam temperaturę do 200 stopni. Ciasto wciąż się „smaży”, a jajka dochodzą bez ryzyka przypalenia.