Żadna krupczatka czy kasza. Do placuszków z twarogu daję coś innego i rozpływają się w ustach

Twarogowe placuszki syrniki mogę jeść o każdej porze, ale najczęściej robię je na kolację. Są pożywne i sycące, ale dość lekkie. Choć zwykle dodaje się do nich pszenicę – mąkę tortową, krupczatkę czy kaszę mannę, w tej wersji są jeszcze lepsze, a przy tym bezglutenowe. Serwuję je z konfiturą lub jogurtem naturalnym i zachwycają smakiem.

Co daje mąka kukurydziana do syrników?

Ten dodatek zapewnia apetyczny żółty kolor i całkiem zmienia ich strukturę. Ponieważ nie zawiera glutenu, placuszki nie robią się twarde ani zbite. Dobrze wiąże wilgoć z twarogu, więc wychodzą zwarte, ale w środku są kremowe i kruche jednocześnie.

Mąka kukurydziana daje też słodkawy posmak, który świetnie łączy się z białym serem. Jest także bogatsza ożywczo od pszennej. Ma nieco więcej błonnika, a jej barwa podchodzi od karotenów, czyli prowitaminy A.

Przy robieniu syrników kukurydzianych trzeba jednak uwzględnić piętnastominutowy odpoczynek masy. Jest konieczny, by kukurydza napęczniała. Dzięki temu nie wyjdą piaszczyste i nie rozsypią się już przy próbie formowania.

Jak zrobić placuszki z twarogu i mąki kukurydzianej?

Na te placuszki twaróg blenduję zamiast przeciskać przez praskę czy gnieść widelcem. To sprawia, ciasto jest spójne i na swój sposób kremowe. Brak glutenu rekompensuję dodatkowym jajkiem. Dokładam łyżkę cukru, bo z większa ilością masa może się rozpływać i przypalać na patelni. Aromat podbijam ekstraktem waniliowym, a często też skórką cytryny, choć można wymienić je na cynamon.

Do tej mieszanki wsypuję mąkę kukurydzianą i mieszam na ciasto o konsystencji plasteliny. Po niezbędnym odpoczynku jest jeszcze gęściejsze i łatwiejsze do formowania krążków. Robię je z kulek, a przed samym smażeniem obtaczam w tej samej mące. Nie czekam, by nasiąkła, bo wtedy na wierzchu nie powstanie chrupiącą skorupka. Taka warstwa zamyka także wilgotny środek i zapobiega wyciekaniu wody z sera.

Syrniki smażę dłużej ma małym ogniu, bo kukurydza łatwo się przypala, a środek musi zdążyć się ugotować. Obracam dopiero wtedy, gdy od spodu są już sztywne i mają jednolity, ciemnozłoty kolor. Nie jem ich od razu, tylko czekam kilka minut, by stężały i nie rozpadły się przy pierwszym kęsie.