Ten kurczak smakuje lepiej jak z azjatyckiej knajpy. Sekret tkwi w jednym kroku

Lubię azjatyckie dania, ale po ciężkim bólu głowy przestałam próbować jedzenia w barach. Domowego kurczaka z patelni robię z samych naturalnych składników bez szkodzących mi dodatków, takich jak czysty glutaminian sodu. Ta potrawa opiera się na kilku produktach, a daje ten wymarzony smak Orientu. Choć wymaga niewiele pracy, efekt jest jak od profesjonalnego kucharza.

Jakie przyprawy do azjatyckiego kurczaka?

Aby osiągnąć klasyczny smak, potrzebne są określone składniki: słone, słodkie, kwaśne, ostre i umami. Nie może zabraknąć też aromatycznej bazy. Jej podstawą jest świeży imbir, siekany czosnek i czasem cebula.

Zamiast soli stosuje się fermentowane sosy, najczęściej sojowy. Jest również źródłem piątego, „mięsnego” smaku umami. Słodycz zapewnia cukier trzcinowy, miód lub syrop klonowy. Dla kwasu dolewa się ocet ryżowy lub sok z cytryny. Ostre to papryczka chili (ale także imbir). Klasyczne wykończenie to natomiast dodawany na końcu olej sezamowy, prażony sezam, szczypiorek czy kolendra w liściach.

Jak zrobić pierś z kurczaka w azjatyckim stylu?

Kurczaka najpierw doprawiam, zalewając na godzinę marynatą. Uwzględniam w niej wszystko, co ważne, a więc imbir, czosnek i sos sojowy – a na dokładkę liście kolendry. W tym czasie szykuję zwykłe warzywa. Marchewkę, paprykę i cebulę kroję w paski i podsmażam na dużym ogniu. Dalszy krok jest nietypowy, bo zdejmuję je z patelni i dopiero wrzucam mięso. To jedyny sposób, by bez potężnego palnika i woka otrzymać danie jak klasyczne.

Do smażenia kostek z piersi mocno rozgrzewam olej. To pozwala skrócić czas obróbki i uzyskać rumianą skórkę na mięsie. Wystarczy kilka minut, po czym czas na glazurę. Dokładam warzywa i zalewam wszystko mieszanką sosu sojowego, octu ryżowego, cukru i skrobi ziemniaczanej z wodą. Ponieważ jej drobinki opadają na dno, przed dodaniem starannie łączę składniki. Po chwili podgrzewania tworzy lśniący sos, który oblepia kawałki tak, jak potrzeba.