Biją mielone na głowę, a nie mają ani grama mięsa. Znikają z patelni zanim podasz do stołu

Kotlety z selera korzeniowego urzekły mnie ciekawym smakiem. Korzenne nuty i orzechowa słodycz biorą górę. Jednak dodatek cebuli i czosnku równoważy lekką słodycz i nadaje kotletom bardziej konkretnego smaku. Przyrządzam je w prosty sposób na zdrowy obiad.

Jak zrobić kotlety z selera korzeniowego?

Najpierw myjemy i obieramy seler korzeniowy. Potem ścieramy go na tarce o małych oczkach. Do startego selera dodajemy podsmażoną cebulę i czosnek. Następnie łączymy je z jajkami, bułką tartą, siemieniem lnianym i przyprawami.

Jeśli wydaje się nam, że masa jest zbyt rzadka, to odstawmy ją na 10 minut, by bułka tarta „wypiła” nadmiar wody. Możemy też wsypać jeszcze odrobinę bułki, składniki wymieszać i formować w dłoniach niewielkie, spłaszczone kotleciki. Smażymy je na złoty kolor na patelni ok. 5 minut z każdej strony.

Jak smakują kotlety z selera?

Te bezmięsne kotlety zachwycają lekkością i miękkością w środku. Natomiast z zewnątrz są trochę chrupiące. Ich smak to połączenie ziemistych nut selera z lekką słodyczą. W daniu wyczuwa się nawet orzechowy posmak. Tekstura kotlecików jest maślana i trochę przypominająca mus. Kotletom z selera bardziej wyrazistego smaku dodaje cebula i czosnek.

Czy takie kotlety są wartościowym posiłkiem?

Seler korzeniowy zwykle trafia do rosołu oraz innych zup. Jednak warto bardziej korzystać z niego w naszej diecie. Jest pełen błonnika, może przyspieszyć metabolizm i gwarantuje uczucie sytości. Oprócz tego dostarczy nam witaminy C, K i z grupy B, które są ważne dla odporności, mineralizacji kości oraz funkcjonowania układu nerwowego.

Kotlety z selera zawierają też potas, który pomaga obniżać ciśnienie krwi i korzystanie wpływać na układ sercowo-naczyniowy. Siemię lniane, które dodajemy na masę na kotlety, reguluje trawienie, działa ochronnie na żołądek i dostarcza zdrowych kwasów tłuszczowych.

Jak podawać kotlety z selera korzeniowego?

Do kotletów pasuje sos na bazie jogurtu naturalnego i czosnku oraz pesto z natki pietruszki. Danie będzie smakowało z ogórkiem kiszonym, surówką z pomidorów lub czerwoną kapustą.

FAQ – najczęstsze pytania o seler korzeniowy

Czy seler korzeniowy jest zdrowy i jakie ma właściwości?

Tak, seler korzeniowy jest uznawany za superprodukt, który dzięki wysokiej zawartości potasu pomaga regulować ciśnienie tętnicze oraz wspiera pracę serca i mięśni. Zawiera też magnez i wapń, co przekłada się na jego właściwości zasadotwórcze i pomaga zachować równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Dostarcza również witamin K, C oraz witaminy z grupy B, a zawarte w nim olejki eteryczne i przeciwutleniacze działają przeciwzapalnie i uspokajająco. Dodatkowo może wspierać metabolizm, poprawiając wrażliwość komórek na insulinę i spowalniając skoki glukozy we krwi.

Ile kalorii ma seler korzeniowy i czy pomaga w odchudzaniu?

Seler korzeniowy jest warzywem niskokalorycznym: świeży dostarcza około 20 kcal, natomiast dłużej przechowywany do 40 kcal na 100 g. Jest bardzo pomocny w odchudzaniu dzięki zawartości błonnika (od 1,6 do 5 g), który działa jak „miotełka” oczyszczająca jelita oraz tworzy w żołądku żel zwiększający uczucie sytości. Pomaga też zwalczać zaparcia i wspiera obniżanie poziomu cholesterolu.

Kto powinien unikać jedzenia selera korzeniowego?

Mimo licznych zalet, seler nie jest wskazany dla każdego. Powinny go unikać osoby z alergią na to warzywo oraz uczulone na pyłki brzozy, traw czy piołunu ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Spożycie większych ilości selera nie jest zalecane kobietom w ciąży, osobom z zaawansowaną kamicą nerkową oraz pacjentom przyjmującym leki moczopędne lub przeciwzakrzepowe. Ostrożność powinny zachować również osoby na diecie ograniczającej potas.

Z czym najlepiej łączyć seler i jak go przygotować?

Seler można jeść na surowo, gotowany lub pieczony. Smakowo i zdrowotnie najlepiej komponuje się z warzywami bogatymi w potas, takimi jak marchew, ziemniaki, natka pietruszki czy chrzan. Idealnie nadaje się do surówek (np. z marchewką, chrzanem i majonezem), zup, gulaszy, pasztetów, soków warzywnych oraz jako składnik obiadowego purée.