Tylko 20 minut i 1 tajny dodatek. Tak Kanadyjczycy robią te chrupiące batoniki

Kanadyjski krokant ma zupełnie inną strukturę niż zwykły karmel. Po zastygnięciu jest lekki, kruchy i pełen pęcherzyków, a dodatek prażonych orzeszków ziemnych sprawia, że przypomina domowe batoniki. Nie potrzebuję przy tym syropu glukozowego. Wystarczą zwykły cukier i niewielka ilość miodu, która dodatkowo wnosi delikatny smak.

Jak urozmaicić taki krokant

Najprostsze wykończenie to gorzka albo mleczna czekolada. Można zanurzyć w niej jeden koniec każdego kawałka albo cienko polać całą taflę przed łamaniem. Dobrze wypada też szczypta soli rozsypana na jeszcze miękkiej czekoladzie, bo przełamuje mocną słodycz karmelu i podkreśla smak prażonych orzeszków.

Do samego karmelu wybieram łagodny miód, na przykład wielokwiatowy lub akacjowy. Gryczany jest znacznie mocniejszy i może zdominować całość. Orzeszki zostawiam w połówkach lub tylko lekko je rozgniatam, żeby były dobrze wyczuwalne w batonikach. Gotowy krokant można również pokruszyć na mniejsze kawałki i wykorzystać do lodów, deserów lub jako chrupiącą warstwę na cieście.

Tak przygotujesz kanadyjski krokant

Najważniejszy moment przychodzi po ugotowaniu karmelu. Soda oczyszczona w kontakcie z bardzo gorącą masą powoduje gwałtowne spienienie i właśnie dzięki temu w środku powstają charakterystyczne pęcherzyki. Trzeba więc wcześniej odmierzyć sodę, przygotować orzeszki oraz wyłożyć formę papierem. Po zdjęciu rondla z ognia nie ma już czasu na organizowanie stanowiska.

Miód częściowo przejmuje rolę syropu glukozowego i pomaga ograniczyć krystalizację cukru podczas gotowania. Nie trzeba go jednak dużo. Zbyt duża ilość sprawiłaby, że masa dłużej pozostawałaby lepka i miałaby mocniejszy miodowy smak. Karmel podgrzewam do około 150°C. Powinien być wyraźnie bursztynowy, ale nie ciemnobrązowy, bo przypalony cukier szybko robi się gorzki.

Po dodaniu sody mieszam tylko kilka razy. Masa natychmiast zwiększa objętość, dlatego potrzebny jest wysoki rondelek. Orzeszki trafiają do niej od razu po spienieniu, a całość szybko przelewam do formy. Nie dociskam i nie wygładzam powierzchni. Po całkowitym wystudzeniu łamię taflę rękami na większe, nierówne batoniki.