Właśnie obrodziły i są najlepsze na dżem. Z gruszek i 2 dodatków mam przetwór, który trudno kupić

Gdy trwa sezon na gruszki, korzystam z niższych cen i kupuję więcej. W wolnej chwili zamieniam je w dżem, który uwielbia cała rodzina. Nie jest bardzo słodki ani gładki, bo w środku są kosteczki zatopione w żelu. To mój ulubiony dodatek do twarożku na kanapkach, w naleśnikach, deserach czy bułeczkach.

Wybór gruszek na dżem

Warto wybrać na niego odpowiednie gruszki – powinny być dojrzałe, ale wciąż sprężyste. Na pewno muszą dać się obierać i kroić bez ociekania sokiem. Zbyt miękkie rozpadną się, dając rzadszą i bardziej kremową konsystencję. Twardsze mają więcej zagęszczającego błonnika, ale niezbyt dojrzałe zapewniają mniej aromatu i smaku. Na dżem nadają się odmiany takie, jak Lukasówka, Paryżanka, Konferencja czy Bonkreta Williamsa. Wybieram owoce jędrne i bez uszkodzeń. Aby uzyskać najlepszy przetwór, kupuję je na targu i przerabiam tego samego dnia.

Tak robię dżem gruszkowy

Biorę na niego półtora kilograma gruszek, które obieram jak najcieniej i wykrawam gniazda nasienne. Kroję miąższ w kosteczkę takiej wielkości, jaką chcę mieć w przetworze. Następnie zalewam je sokiem wyciśniętym z dużej cytryny. Ten niezbędny dodatek hamuje ciemnienie owoców, dzięki czemu zachowują ładny jasny kolor. Podkręca i urozmaica smak gruszek, a także nasila żelowanie. Cukier jest w tym niezbędny, zapewniając gęściejszą konsystencję. Do garnka wsypuję 1,5-2 szklanki i odstawiam na pół godziny. Na dnie pojawia się sok i mogę podgrzewać zawartość bez obaw o przypalenie. Ustawiam płomień na najmniejszy i gotuję całość przez około trzy kwadranse. Mieszam regularnie, a pod koniec częściej. Nadmiar wody odparowuje, masa zagęszcza się, a owoce stają się miękkie i szkliste.

Do gotowania można dołożyć też ulubione przyprawy korzenne, które dają ciekawy akcent. Lubię przekroić laskę wanilii i wyskrobać ziarenka, przy czym później w przetworze pozostają ciemne kropeczki. Czysty kolor zapewni naturalny ekstrakt waniliowy, sok wyciśnięty ze startego imbiru lub cała miazga. Inną opcją jest imbir mielony czy kardamon w tej samej formie. Ponadto sprawdzają się całe goździki i kawałki cynamonu, które na koniec wyjmuję.

Dżemem gruszkowym napełniam na gorąco wyparzone słoiki, zostawiając margines. Czyszczę brzegi i zamykam tak samo wyparzonymi wieczkami. Na koniec pasteryzuję słoiki w garnku z gorącą wodą. Przy ogrzewaniu przez 10 minut mogę trzymać je przez 1-3 miesiące w chłodnej spiżarni lub 3-6 miesięcy w lodówce.