Rurki z kremem robię bez metalowych foremek. Cukiernik pokazał mi prosty patent z folią

W cukierni za rurki z kremem płaci się krocie. Tymczasem pyszne ciastka w kształcie rożków można łatwo przygotować samodzielnie. Zamiast kruchego lub półkruchego ciasta, które trzeba zrobić w domu, sięgam po to francuskie. Arkusz gotowca i budyń z torebki znacznie ułatwiają sprawę, a deser jest niewiarygodnie pyszny.

Sposób na rurki i rożki bez foremek

Do uformowania tych słodkich przekąsek profesjonaliści używają metalowych rurek i stożków. Nie jest to jednak popularny sprzęt i zwykle trzeba zamawiać go przez internet. Można jednak poradzić sobie bez nich. Sposób pokazał mi znajomy cukiernik, któremu nie raz zabrakło foremek w trakcie szykowania wypieku.

Do ich wykonania wystarczy folia aluminiowa i papier do pieczenia. Wariantów jest kilka. Na rurki można złożyć sreberko kilkukrotnie i zwinąć w walce. Do środka można włożyć folię lub papier. Łatwiejsze jest jednak wykonanie stożków.

Pergamin tnę na kwadraty o boku około 20 cm, zwijam je w stożki, a na górze zaginam brzegi razem. Środki wypełniam zwiniętym aluminium. Na arkuszu można też odrysować duży talerz, wyciąć go, a następnie pociąć na ćwiartki, a jeszcze lepiej złożyć na połówki, by warstwa była podwójna. Potem zwija się je na przykład wokół palca (jeden otwór jest szerszy), a folią aluminiową owija z wierzchu.

Tak robię domowe rurki z kremem budyniowym

Mając foremki, zabieram się za ciasto. Wyjmuję je na blat i tnę wzdłuż krótszego boku na paski o szerokości około 2 cm. Nawijam je na stożki, zaczynając od czubka, a kończąc nieco poniżej rantu. Ten margines pomaga wyjąć foremkę z upieczonego ciasta. Podczas zwijania nie zostawiam szpar – brzegi paska muszą na siebie zachodzić.

Pieczenie w 200 stopniach Celsjusza trwa tylko kwadrans, po czym rożki trzeba całkiem wystudzić. Wiele osób robi w tym czasie nadzienie, ale to działa tylko przy szybkich rodzajach na bazie śmietany. W przypadku kremu budyniowego to od niego warto rozpocząć pracę, bo stygnięcie trwa najdłużej. Zmieniam jednak proporcje składników względem instrukcji na opakowaniu.

Ilość mleka zmniejszam, by masa była gęściejsza, natomiast cukru dodaję więcej. Po całkowitym wystygnięciu dokładam ją porcjami do utartego masła. Nadzienie zyskuje idealny smak i konsystencję. Na koniec wystarczy przełożyć masę do worka cukierniczego lub torebki i napełnić nią porcje ciasta.