Polacy go nie znają, choć jest w sklepach. Chroni przed tyciem, niszczy wirusy i poprawia pamięć

O różowym pieprzu dowiedziałam się przypadkiem, bo nie jest popularny. Wiele osób myśli, że to jedna z odmian pieprzu czarnego. Tymczasem dostępne w sklepach produkty to całkiem inna przyprawa od tej, której używamy na co dzień. Kupiłam, spróbowałam i od razu przepadłam. Teraz chętnie dodaję ją do różnych dań, bo wspiera metabolizm i dba o szczupłą sylwetkę.

Pieprz różowy, a czerwony i czarny

Pieprz różowy i pieprz czerwony to zazwyczaj ta sama przyprawa – suszone owoce drzewa zwanego pieprzowcem brazylijskim (Schinus terebinthifolius) oraz peruwiańskim (Schinus molle). Kolor tych jagód zależy od stopnia ich dojrzałości i sposobu przetwarzania.

Roślina nie jest spokrewniona z prawdziwym pieprzem czarnym (Piper nigrum), który jest pnączem i pochodzi głównie z Indii i Wietnamu. Swój ostry, piekący smak zawdzięcza związkowi o nazwie piperyna, który w różowym pieprzu nie występuje. Ma też twarde ziarna, przez co wymaga użycia młynka. Tymczasem pieprz różowy jest delikatny i kruchy, dzięki czemu można bez trudu rozgnieść go w palcach.

Jak pachnie i smakuje różowy pieprz?

Pieprz różowy ma delikatny, słodkawy, lekko żywiczny smak i jest znacznie mniej ostry niż jakikolwiek rodzaj prawdziwego pieprzu. Jego aromat opisuje się jako świeży, różano-kwiatowy, cytrusowy, drzewny i żywiczny.

Dzięki łagodnej i subtelnej pikanterii nie drapie w gardle, ani nie powoduje intensywnego kichania. Nie znajduje jednak tak uniwersalnego zastosowania w kuchni, jak pieprz czarny. Aby miał intensywny aromat, warto rozgnieść go tuż przed użyciem.

Czy czerwony pieprz jest zdrowy?

Ta przyprawa ma wyjątkowo cenny wpływ na zdrowie. To właśnie dlatego nazwano ją nutraceutykiem, czyli produktem łączącym cechy żywności i leku. Zawdzięcza to wysokiej zawartości antyoksydantów.

To właśnie dzięki nim czerwony pieprz ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które są skuteczne między innymi przy zapaleniu stawów. Wykazuje też działanie antyhistaminowe i regulujące reakcje odpornościowe organizmu. Może ponadto hamować rozwój komórek nowotworowych i chronić przed ich powstawaniem.

Ten pieprz pomaga neutralizować bakterie, wirusy i grzyby, a także zabezpieczać skórę przed promieniowaniem ultrafioletowym. Wywiera również ochronny wpływ na komórki serca i układu nerwowego. W ten sposób redukuje poziom stresu, wspomaga pamięć i spowalnia starzenie się neuronów.

W układzie pokarmowym przyprawa pobudza wydzielanie enzymów trawiennych i ułatwia trawienie, ale jednocześnie hamuje rozkład cukrów i spowalnia ich przyswajanie. To pomaga ograniczyć skoki stężenia glukozy po jedzeniu i przyrost wagi, a także wspiera profilaktykę cukrzycy.

Wykazano również, że związki aktywne z czerwonego pieprzu usprawniają metabolizm i spalanie tłuszczu nawet efektywniej niż kofeina. Mogą też zapobiegać odkładaniu się nowej tkanki tłuszczowej oraz poprawiać profil lipidowy krwi.

Aby dodatek miał korzystny wpływ na organizm, nie należy przekraczać dawki kilkunastu ziaren na potrawę albo porcji 0,5-1 g na osobę.

Kto powinien unikać czerwonego pieprzu?

Chociaż ten rodzaj pieprzu jest zdrowy, nie każdy może go jeść. Do przeciwwskazań należą choroby układu pokarmowego oraz alergia na orzechy, zwłaszcza nerkowce i pistacje. Jeżeli po jego spożyciu pojawiła się wysypka, swędzenie lub obrzęk w jamie ustnej czy dolegliwości pokarmowe, produkt trzeba odstawić. W przeciwnym razie może rozwinąć się zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna.

Nadmiar czerwonego pieprzu (zwykle powyżej pełnej łyżeczki) może podrażniać błonę śluzową żołądka, powodując zgagę, bóle brzucha, nudności i wymioty. Większe ilości zwłaszcza pieprzowca brazylijskiego mogą działać toksycznie, wywołując m.in. zawroty głowy czy dezorientację.

Do czego stosować czerwony pieprz?

Czerwony pieprz pasuje szczególnie do potraw o delikatnym smaku. Dzięki bogactwu nut zapachowych i smakowych sprawdza się zarówno w kompozycjach wytrawnych, jak i słodkich.

Na tym dodatku skorzystają zwłaszcza:

• ryby i owoce morza, nawet te bardziej wyraziste, jak łosoś,
• mięso drobiowe z kurczaka, indyka czy kaczki,
• kremowe sosy na bazie śmietany, masła lub białego wina,
• sałatki z owocami, na przykład cytrusowymi czy jagodowymi,
• przekąski z serów takich jak roladka kozia, brie czy feta,
• desery z czekoladą, musy owocowe, lody waniliowe czy kruche ciastka,
• koktajle, aromatyzowane herbaty czy napary z imbirem.