Sernik na zimno robię od razu w szklankach. Borówki nadają mu świetny wakacyjny smak

Deser można przygotować wcześniej, schować do lodówki i wyjąć dopiero przed podaniem. Przy świeżych borówkach wygląda bardzo dobrze bez żadnych dodatkowych dekoracji.

Borówki warto krótko podgrzać, zamiast wrzucać tylko na wierzch

Część borówek zamieniam w prosty mus. Pięć minut gotowania z niewielką ilością cukru wystarcza, żeby owoce puściły sok i częściowo się rozpadły. Dopiero do gorącego musu dodaję napęczniałą żelatynę.

Mus przed wylaniem na masę serową powinien przestygnąć. Nie może być gorący, bo ogrzeje krem z mascarpone i serka. Nie czekam jednak, aż zacznie tężeć w rondelku. Powinien nadal swobodnie spływać z łyżki.

Jak zrobić sernik na zimno w szklanych naczyniach

Wybieram szerokie, niezbyt wysokie szklanki albo pucharki. Łatwiej rozłożyć w nich poszczególne warstwy i później wygodnie nabierać deser łyżeczką.

Spód robię z drobno pokruszonych herbatników połączonych z masłem. Nie musi być tak mocno ubity jak w klasycznym serniku na zimno. Wystarczy lekko docisnąć go łyżką, żeby okruszki nie mieszały się później z kremem. W moim przepisie masa serowa jest bez żelatyny. Mascarpone i serek śmietankowy są na tyle gęste, że po schłodzeniu zachowują kształt w szklance.

Maliny, truskawki i porzeczki też tu pasują

Borówki można zastąpić malinami albo truskawkami i przygotować z nich warstwę dokładnie w ten sam sposób. Przy bardzo słodkich owocach zmniejszyłbym ilość cukru w musie. Z kolei do czerwonych lub czarnych porzeczek warto zostawić pełne 2 łyżki, bo ich wyraźna kwasowość dobrze równoważy mascarpone i maślany spód.

Jeśli deser ma poczekać kilka godzin na gości, przygotowałbym go wcześniej i przechował przykryty w lodówce. Świeże owoce na wierzch najlepiej dodać dopiero przed podaniem, wtedy pozostaną jędrne i nie puszczą soku na zastygniętą warstwę.