Morele na placku kładę tylko w ten sposób. Szybkie ciasto wychodzi lekkie jak u babci

Smak tego placka pamiętam z dzieciństwa, gdy latem robiła go moja babcia. Ubijała cierpliwie jajka, przez co nawet płaskie ciasto nie było zbite. Do tego wypieku wracam do dzisiaj, gdy na targu uśmiechają się do mnie pomarańczowe morele.

Sposób na lekkie ciasto pod morele

Placek z morelami ma sporą przewagę nad tym z dodatkiem śliwek czy truskawek. Owoce te nie są wodniste i nie puszczają tyle soku. Mogę więc sowicie nałożyć połówek moreli i nie obciążą za bardzo ciasta ani nie spowodują zakalca. Jego struktura jest wzmocniona dzięki użyciu mąki do cukru w stosunku 1:1. Cukier nie tylko zapewnia smak deseru, ale też stabilizuje pianę z białek. To od niej zaczynam szykowanie. Gdy jest puszysta, dokładam cukier łyżkami, a potem żółtko za żółtkiem oraz olej rzepakowy. Mąkę przesiewam na koniec i łączę ręcznie. Mieszam szpatułką wykonując ruchy od dołu, by nie zniszczyć napowietrzonej struktury masy. W przeciwieństwie do zwykłego biszkoptu, moja wersja z tłuszczem wychodzi mniej sucha i nie mięknie od owoców. Jest także dłużej świeża.

Do ciasta z podanych składników wybieram taką formę, by wypełniało ją tylko w części, bo przy pieczeniu urośnie. Zwykle sięgam po kwadratową o boku 20 cm, ale może być również prostokątna, na przykład o wymiarach 22 na 18 cm.

Tak robię placek z morelami

Na ten wypiek kupuję pół kilograma owoców, ale po usunięciu pestek zostaje około 50 g mniej. Aby ciasto pod ich połówkami było idealnie suche, trzymam się jednej zasady. Zawsze układam je na wierzchu skórką do dołu. Gdy rozcięta strona jest skierowana w górę, wilgoć zbiera się w zagłębieniu po pestce i paruje w piekarniku, a morele lekko karmelizują.

Placek piekę w nieco niższej temperaturze, żeby całość zdążyła dojść przed zbytnim przypieczeniem. Pod koniec sprawdzam ciasto drewnianym patyczkiem wbitym między owoce, który powinien wyjść suchy.