Ma niski indeks glikemiczny i jest dobry dla jelit. Tym niepozornym produktem zastąpisz ziemniaki
Wielu z was z pewnością widziało już tę roślinę, choć nie było świadomych, że można ją jeść. Chodzi o słonecznik bulwiasty, czyli topinambur. Często jest uprawiany, jako roślina ozdobna, tymczasem można ją też jeść. Może nie kwiaty i łodygi, ale bulwy, które rosną na podziemnym rozłogach. Poznaj ich wartość odżywczą i spróbuj choć raz.
Jak wygląda i smakuje topinambur?
Topinambur to roślina z rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, ale można go spotkać na wszystkich kontynentach. Jadalne bulwy topinamburu swym wyglądem przypominają nieco kłącza imbiru. Mają gruszkowaty kształt, grubość od 3 do 6 cm i długość od 7 do 10 cm. Są pokryte skórką, która w zależności od odmiany może mieć kolor lekko różowy, filoletowy, kremowy lub biały. Miąższ zawsze jest biały lub kremowy. Surowy topinambur jest soczysty i chrupiący, a po ugotowaniu robi się kremowy. Ma przyjemny, orzechowy, lekko słodkawy smak.
Dlaczego warto jeść topinambur?
Ta niepozorna roślina zaliczana do warzyw, jest warta uwagi nie tylko ze względu na smak, ale przede wszystkim na liczne walory zdrowotne. Warzywo to ma ok. 72 kcal w 100 g. Zawiera niedużo węglowodanów prostych i ma niski indeks glikemiczny. Dzięki temu mogą po nie sięgać diabetycy i zastępować nim mniej korzystne ziemniaki. Topinambur doskonale też syci, ale nie tuczy.
Zawiera też dużo inuliny – węglowodanu o właściwościach prebiotycznych, sprzyjających namnażaniu się korzystnej mikroflory w przewodzie pokarmowym. Z tego powodu topinambur korzystnie wpływa na funkcjonowanie jelit i podnosi odporność.
Jest też bogaty w potas – reguluje ciśnienie krwi i pracę serca, magnez – wpływa na pracę mięśni i układu nerwowego, witaminy z grupy B – korzrystne dla układu nerwowego i skóry oraz krzem – poprawia kondycję skóry i włosów.
Jak przyrządzić topinambur?
Topinambur można przyrządzać, jak ziemniaki i podawać jako ich zdrowszy zamiennik. Warzywo to doskonale nadaje się do pieczenia, gotowania, też gotowania na parze, a także smażenia. Można dodawać je do zup, sałatek, przerabiać na purée.